Myślę o Tobie,
Gdy mam chwile
Spędzony czas w osobnosci
I bez gwaru ust
To wszystko, gdy
Było jak nigdy
Z namiętnych ust
Blisko mych
Myślałem o Tobie
Tylko gdy mogłem
Jakkolwiek by było
Byłem w pobliżu
Gdzie serca poniosą
Zniosę każde westchnienie
Byleby mieć chwilę
Nie czuć reszty realności
Już nie myślę od dawna
Gdy zwątpienie przychodzi
Serce krwawi do czarnosci
Lecz rdzĄ się pokrywa
Gdy depresji fala nastanie
Bezradności bezsilności brak pracy
Nie chcę niepewności hałasu
I czarnych myśli naprzód
Witaj, za każdym razem gdy tu wchodzę po pewnym czasie, cieszę się bardzo, że widzę te kilka nowych wierszy. Poezja gra w moim sercu, uwielbiam tworzyć, uwielbiam czytać.
OdpowiedzUsuńA ten wiersz- jest dla mnie bardzo smutny, bo dla mnie ma wydźwięk straty czegoś, a raczej kogoś niezwykle cennego, albo zmian, które nagle nastały i zburzyły niejako dawny porządek świata wewnętrznego i zewnętrznego. Myśl pojawia się jednak zawsze, bez względu na to ile czasu minie. Wspomnienia są wieczne. Czasem się zastanawiam, czy aby na pewno zawsze jest to ich zaleta? Może dawnej pewne myśli, obrazy w głowie dodawału otuchy i radości. Sprawiały, że chce się żyć. Obecnie, gdy to nastało, te myśli już wcale nie są tak radosne, przepełnione szczęściem. Pojawia się chęć ucieczki od realności, bo przytłacza. Wspomnienia też są nie lepsze. Więc umysł i serce pozostają zawieszone gdzieś pomiędzy i starają się żyć odrębnym życiem, wyznaczać sobie dalekie od bólu szlaki. "Serce krwawi od czarności, lecz rdzą się pokrywa". Wszystko ma swoje skutki. Nawet serce, przez tak długi czas narażone na ból w końcu zaczyna pokrywać się tą rdzą, skorupą chroniącą przed cierpieniem. Zobojętnia. Ja też nienawidzę tych "czarnych myśli naprzód, niepewności hałasu".
Wiersz piękny, bardzo działa mi na emocje. Zawsze znajduję w każdym z nich cząstkę siebie. Napisz w wolnej chwili co u Ciebie. Czy tutaj, czy na moim mailu (adriannaba@interia.pl).
Pozdrawiam i życzę Ci by Nowy Rok był pełen dobrych niespodzianek, radości i uśmiechu. Mimo wszystko :)